barði er líklega einn sá allra mesti og besti hvað íslenska tónlistarmenn varðar og ef ég ætti að fá að vera einhver tónlistarmaður að þá væri það tvímannalaust barði í bang gang. ekki nóg með að vera flinkur hljóðfæraleikari, nánast spilandi á öll hljóðfæri að þá er hann ótrúlegur hvað varðar hljóðvinnslu og allt sem kemur tónlist við.

ástæðan fyrir því að ég skrifa þetta hér er ekki aðeins vegna aðdáunar minnar á þessum manni heldur var bang gang að gefa út plötuna something wrong í bandaríkjunum og það sem enn meira máli skiptir er að ný plata er væntanleg á þessu ári. það er líklega það sem ég er spenntastur fyrir á þessu ári hvað nýjar plötur varðar og má bóka það að ég skrifi færslu um hana þegar hún kemur út.

einnig má þess geta að hann hélt tónleika hér á akureyri fyrir 2-3 árum síðan og verð ég að segja að það eru með betri tónleikar sem ég hef farið á hérlendis. svo ætla ég að láta fylgja þessu öllu saman remix útgáfu af laginu find what you get.

bang gang - find what you get (shout out out out remix)

Efnisorð: þorvaldur

skrifað af criticts 01:28 criticts

klaxons er hljómsveit sem verður á hróaskeldu nú í ár svo ég ætla að henda inn smá um þá. en klaxons er skipuð af þremur mönnum, sem ég efast um að einhverjum langi að vita hvað heita, en þeir koma frá bretlandi og hljómsveitin er staðsett í london. þeir spilar hressa tónlist en meðlimir hennar hafa skilgreint hana sem nu-rave.

hljómsveitinn varð fljótt fræg og hjálpaði netið þeim mjög mikið, nme urðu mjög hrifnir af þeim líka sem flýtti mjög fyrir risi frægðarstjörnu þeirra. þeir gáfu út árið 2006 sex laga ep plötu sem heiti xan valleys, en hún inniheldur 4 lög frá þeim ásamt tveimur remixum af lögum þeirra. árið 2007 gáfu þeir svo loks út sína fyrstu plötu sem að ég tel bara vera topp plötu enda er hún spiluð nánast daglega hjá mér, í það minnsta eitt og eitt klaxons lag á dag. en eins og ég segi þá verða þeir á hróa og ég ætla mér svo sannarlega að kíkja á þá.

lög sem vert er að hlust á:
two receivers
atlantis to interzone (ásamt remix útgáfu þessa lags)
golden skans
totem on the timeline
gravity's rainbow (ásamt remix útgáfu þessa lags)
it's not over yet

Efnisorð: þorvaldur

skrifað af criticts 17:51 criticts

indie rokk hljómsveitin blonde redhead hefur alltaf staðið fyrir sínu með ítölsku tvíburana simone og amedeo pace og hina japönsku kazu makino innanborðs. það var því spennandi þegar diskurinn þeirra 23 kom á netið núna fyrir stuttu. ég gerðist ólöglegur og niðurhalaði disknum og hlustaði á hann og það má með sanni segja að ég hafi ekki orðið fyrir vonbrigðum. diskurinn er fjörugri en síðasti diskur þeirra en í senn drungalegur og þungur sem myndar skemmtilegan þeyting.

þetta er diskur sem gæti sterklega lagt kvíurnar í að planta sér á topp lista criticts fyrir árið 2007 því hann er ákaflega áhlustanlegur og virðist ætla að hafa góða endingu. ég hvet því alla til að verða sér út um þennan disk, hvort sem þeir gerist ólöglegir eða bíði eftir að diskurinn komi í búðir hérlendis.

lög sem vert er að hlusta á:
23
sw
spring and by summer fall
heroine
top ranking

Efnisorð: þorvaldur

skrifað af criticts 01:40 criticts

Is it rolling, Bob?

Robert Allen Zimmerman á sér fáa líka í tónlistarsögunni, fáir telja hann góðann söngvara og mörgum þykir hann slakur gítarleikari en það er ljóst að hann á sér fáa, jafnvel enga jafnoka hvað laga- og textasmíðar varðar. Árið 1969 gaf hann út plötuna Nashville Skyline, plata sem er yfirleitt ekki talin meðal hans vinsælustu platna en á svo sannarlega heima þar. Þessi plata er að mörgu leyti öðruvísi en það sem hann hafði gefið út áður, í stað grafalvarlegra mótmælasöngva kom léttvægt kántrýrokk, oftar en ekki með húmorískum textum sem hentuðu einkar vel þeirri tónlistarstefnu. Ekki nóg með að tónlistarstíllinn breyttist heldur hafði karlinn nýlega gefið upp reykingar sem leiddi af sér mýkri og þægilegri rödd en hann var frægur fyrir.

Platan hefst á dúett með engum öðrum en Johnny Cash, þar taka þeir félgar saman Girl From The Northern Country sem hafði áður birst á The Freewheelin' Bob Dylan. Þetta fallega lag er töluvert breytt frá upprunalegu útgáfunni en hentar þeim félögum þó einkar vel í rólegri kassagítarútgáfu. Næstu lög eru af ýmsum toga þrátt fyrir að eiga öll sameiginlegan kántrý bakgrunn. Instrumental lagið Nashville Skyline Rag byggist upp á klassískri kántrý-laglínu og opnar plötuna fyrir því sem á eftir kemur. Lögin eru flest stutt og vel útfærð fyrir hljómsveitina sem spilaði með honum á plötunni. Þrátt fyrir það helst live-tilfinningin sem oftar en ekki glatast hjá prodúserum samtímans. Lagið Lay Lady Lay er hugsanlega frægasta lag plötunnar, vissulega melódískt, en á annann hátt en flest önnur lög plötunnar. Vafalaust eitt það eftirminnilegasta. Hin lögin skera sig ekki jafn mikið úr en eru vissulega í toppklassa hvert eitt og einasta, melódían skín oftar en ekki vel í gegn í kántrýbúningnum og fjölbreytt hljóðfæri hljómsveitarinnar gefa þeim nýjan blæ.

Platan var síðasta plata Dylans á sjöunda áratugnum og markaði í raun endalok þess stöðugleika sem hafði einkennt hann allt frá upphafi. Þrátt fyrir að vera aðeins rétt rúmar 26 mínútur að lengd líður platan ekki fyrir það, því um leið og lokatónarnir hverfa út í sandinn er kominn tími til að byrja aftur á fyrsta lagi. Þetta má svo gera nokkrum sinnum í röð án þess að fá leið á plötunni, í hvert skipti má maður eiga von á að heyra eitthvað nýtt! Án efa plata sem getur gert örgustu metalhausa að mýkstu mönnum, læknað krabbamein og þynnku og leyst önnur vandamál heimsins, hver sem þau kunna að verða. Þetta er ein af þeim plötum sem hver maður verður í það minnsta að íhuga að skella á fóninn áður enn heimurinn ferst!

Fyrir áhugasama þá er hægt að nálgast plötuna fyrir 5 pund í Virgin Megastore, London, látið ekki coverið plata ykkur því innihaldið er engu líkt!

Efnisorð: Danni

skrifað af criticts 19:36 criticts